Quarta-feira, 14.12.11

Bózio

Nun puodo yá cun yerbas nien cun arbres;
Prefiro ls lisos, frius mármoles
     Adonde nada stá screbido.

Miu gusto da paisaige feç-se scuro;
Nenhures ye l lhugar que mais percuro
     Cumo home banido.

You bein sei: La berdura! La flor! Ls fruitos!
Mas nun puodo passar de uolhos anxuitos,
     Miu campo bierde aflegido.

 

Porbentura cegaran ls mius uolhos
Porque hai nos silbeirales froles als manolhos
     - Tanta flor me ten dezido.

Mas you bien sei que mobediços lhodos
Que son l chano, las lhágrimas de todos,
     Miu coraçon cuntrito.

You nun sei se manhana será miu die;
Recuolho-me furtibo na poesie,
     Ancierto l chano que habito.

Ai de mie! Ai de mie, nubre medonha!
Ls homes conheci, bebi peçonha,
     I ye por isso que bózio.

 

Grito - Afonso Duarte

Streilha às 02:08 | link de l post | comentar
Terça-feira, 29.11.11

Rogo

Agora que l siléncio ye un mar sien ondas, 
I que neilhe puodo nabegar sien rumo,
Nun respundas
A las ourgentes preguntas
Que te fizo.
Deixa-me ser
feliç
Assi, 
Ya tan longe de ti cumo de mie.

Pierde-se la bida a
deseá-la tanto.
Solo soubimos sufrir, anquanto 
L nuosso amor
Durou.
Mas l tiempo passou,
Hai calmarie...
Nun scaroles la paç que me fui
dada.
Oubir de nuobo la tue boç serie
Matar la sede cun auga salgada.

 

'Súplica' - Miguel Torga 

Streilha às 00:37 | link de l post | comentar | Ber comentairos (1)
Sábado, 05.11.11

Eco

Ah, tierra trasmuntana

Que nun tienes un cantador a la tue altura!
...
Un Marón anspirado,

Un Doiro anquietado,

Un praino abierto

De carne i uosso

Capaç de bolber a medrar noutra burdade

Esta grandura oustera,

Adonde las piedras aparecen tener buntade, 
 

I ningua buntade zaspera.

 

 

Miguel Torga, 'Diário XI'

Streilha às 15:35 | link de l post | comentar
Domingo, 14.08.11

Quinto Ampério

Triste de quien bibe an casa,
Cuntento cun l sou lhar,
Sin que un suonho, no erguer de la ala
Faga até mais rubra la brasa
Da lhareira a abandonar!

 

Triste de quien ye feliç!
Bibe porque la bida dura.
Nada n' alma le diç
Mais que la liçon de la raiç
Tener por bida la sepultura.

 

Eras sobre eras se somen
No tiempo que an eras ben.
Ser çcuntento ye ser home.
Que las fuorças ciegas se domen
Pula bison que l'alma ten!

 

I assí, passados ls quatro
Tiempos de l ser que suonhou,
La Tierra será treato
De l die claro, que ne l atro
Da l'erma nuite ampeçou.

 

Grécia, Roma, Cristandade,
Ouropa: ls quatro se ban
Para donde bai toda l'eidade.
Quien ben bibir la burdade
Que morriu D. Sebastian?

 

Fernando Pessoa

Streilha às 12:24 | link de l post | comentar
Sábado, 21.05.11

Chamo-bos a mi

Ben a tener comigo, Nuite scura
Cumo ua sepultura.
Tengo streilhas als pies pa te dar.
De mi te bai nacir l lhuar.

Saudade, ben, arrocha-me la gorja
Cun la tue garra de festicas. Canta
La boca abierta a l'aire que ya le falha,
Mas que anchan bersos que, de malo grado, spalha.

Ben, Solidon, fazir-me companhie,
Tira de l miu peito la laja frie.
Tengo bidas a mais, que nun cunsigo
Bibir senó cuntigo.

Senhardade i Houmildaçon, que criais rancores,
Binde, amouchar-bos-ei de flores.
Por, sien passaiges, çcampados
Chego als jardins colgados anterrados.

Traiçones, Anfados, Amargor, Afliçones, Agonies,
Anchei las mies manos bazies.
Lhiberais bo-las trago a recebir-bos:
Tiranos que me fuostes, cumo scrabos, serbi-nos.

Ben, Zaspero! Anche-me l spácio,
Çpoija-me de l nada a que me abraço.
Quiero arrolhar-te al colo da sperança
Que nada pide, - todo alcança.

Apuis ben tu, quando t' antolha.
S' inda tremo al sentir-te l' Ala,
Ya, dada la buolta, bou boltando a l' Ourige.
Ben buscar l tou noibo outra beç birge.

José Régio

 

Porque ye un de ls mius poetas mais queridos i porque ls sous poemas me dízen muito, eiqui queda mais un.

Streilha às 15:14 | link de l post | comentar | Ber comentairos (1)
Terça-feira, 05.10.10

Cien Anhos

Apuis de cien anhos de República tengo cada beç menos certiezas sobre eilha, tal cumo acerca de la Monarquie.

L que me pariece mais cierto ye que l que ampuorta mismo nun ye l sistema, mas las pessonas. Las que l gobiernan, las que l bíban, las que assumen las sues repunsablidades i las que fazen l contrairo i nun las assumen.

Hoije, tal cumo onte, transdonte i hai cien anhos ls porblemas son ls mismos. Curiosamente (ou nó) la forma de pensar i de agir de las pessonas tamien ye la misma.

Toda la giente sabe que hai cien anhos, ne l die 5 de Outubre de 1910, ampeçou la República i caiu la Monarquie. Mas quantos sabén porquei que las pessonas nun querien mais la Monarquie? Quantos tenen cuncéncia que las razones que reboltórun las pessonas i deitórun abaixo la Monarquie son las mismas pulas quales hoije todos critican gobierno atraç de gobierno que bamos tenendo?

Anquanto ls nuossos muodos de pensar i fazir nun mudáren, nada mudará. Benga l gobierno que benir. Até mismo l melhor que algun die eisistiu ou eisistirá ne l mundo. La mudança será feita i ls porblemas resolbidos quando cada un de ls Pertueses fazir la sue parte. Trabalhar i honrar sue Pátria Mai i tener balores morales i seguir-los. Até alhá tudo continuará eigual. Ou pior.

Cumpatriotas, you pienso cumo Fernando Pessoa. Acredito que nun poderie haber nacido nun paiç melhor. Acredito que ser Pertués(esa) ye ua de las melhores cousas que puoden acuntecer a alguien. Nien todos ls países de l Mundo tienen la beleza de l nuosso. Nien todos ls países de l mundo tenen ua tierra adonde brotan plantas i que dan pan. Nien todos ls países de l mundo tenen auga pa beber. Nien todos ls países de l mundo tienen paç i inda menos tenen buonas relaçones diplomáticas. Nien todos ls países de l mundo stan lhibres de catástrofes naturales i nós bamos stando (pul menos la maiorie de las que tenemos son por nuossa culpa). Nien todos ls países de l mundo tienen formas de perduzir einergie i nós tenemos. Nien todos tenen un Sistema Nacional de Salude i nós tenemos. Nien todos tenen acesso a Porteçon Social i nós tenemos. Nien todos tenen stradas i bies de comunicaçon i nós bamos tenendo. Nien todos tenen acesso a la eiducaçon i nós tenemos (tanto quanto las pessonas quergan ou a isso se dispongan). Nós tenemos eimensas cousas a que naide dá balor até que las pierde. Muitos, mas mismo muitos países i muitas, mas mismo muitas pessonas ne l mundo darian todo pa teneren metade de l que tenemos. Porque la maiorie nun las tiene. I nós sí.

Falta-nos muita cousa? Sí, falta. Mas stá nas nuossas manos i an las nuossas manos solamente cunseguir-las.

Quereis-las?

Ide por eilhas.

Tenemos muitos porblemas? Sí, tenemos. Mas outra beç: stá nas nuossos manos i an las nuossas manos solamente cunseguir-las.

L stado eisiste pa gobernar, pa gerir l que ye de todos: nó pa trabalhar por nós.

Cumo Fernando Pessoa acredito que la nuossa alma ye grande, que l nousso paiç ye mais grande que l tamanho qu'an tierra se bei, ten l tamanho de l que quejirmos. Se nós quejirmos, somos capazes de todo i mais algua cousa.

Tamien creio ne l Quinto Ampério. (Podeis-me chamar lírica, cumo miu Pai, que you nun m'ampuorto.)

You acredito an nós. You acredito ne ls Pertueses. You acredito an Pertual. I bós?

 

Nien rei nien lhei, nien paç nien guierra,

Define cun perfil i ser

Este fulgor baço de la tierra

Que ye Pertual a antristecir –

Brilho sin lhuç i sin ardir,

Cumo l que l fuogo-fatuo ancierra. 

Naide sabe que coisa quier.

Naide conhiece qu'alma ten,

Nien l que ye mal nien l que ye bien.

(Qu'ancia çtante pierto chora?)

Todo ye ancierto i derradeiro.

Todo ye çpierso, nada ye anteiro.

Ó Pertual, hoije yes cenceinho... 

Ye la Huora! 

Valete, Frates!

Fernando Pessoa

 

 

Se nós nun acreditarmos an nós i ne l que tenemos quien bai acreditar? Se nós nun lhuitarmos por Pertual quien bai lhuitar? Ls de fuora?

(Sperai por essa i apuis binde-bos a queixar!)

música: Eu não sei quem te perdeu by Pedro Abrunhosa
Streilha às 21:16 | link de l post | comentar
Sábado, 19.06.10

Era ua beç, Saramago.

"Era ua beç un Rei que feç la pormessa de lhebantar un cumbento an Mafra. Era ua beç la giente que construiu esse cumbento. Era ua beç un suldado maneta i ua mulhier que tenie poderes. Era ua beç un cura que querie bolar i morriu boubo. Era ua beç."

 

Era ua beç un lhibro sobre un Memorial dun Cunbento an Mafra. Era ua beç un prémio Nobel. Era ua beç ua scrita que abrolhaba cumo un manantial dun rigueiro. Era ua beç ua pontuación tan genial i tan simples. Era ua beç ua alma de Pertual. Era ua beç José Saramago.

 

L miu sentido pesar.

Streilha às 02:47 | link de l post | comentar
Quinta-feira, 13.05.10

Eiras de l Cemaque

Streilha às 03:06 | link de l post | comentar
Sábado, 16.01.10

Dizen que an cada cousa mora ua cousa ouculta

Dizen que an cada cousa ua cousa ouculta mora.
Si, ye eilha própria, la cousa sin ser ouculta,
Que mora neilha.

Mas you, cun cuncéncia i sensaçones i pensamiento,
Serei cumo ua cousa?
Que hai a mais ou a menos an mi?
Serie buono i feliç se you fuosse solo l miu cuorpo -
Mas sou tamien outra cousa, mais ou menos que solo isso.
Que cousa a mais ou a menos ye que you sou? 

L biento sopra sin saber. 
La planta bibe sin saber.
You tamien bibo sin saber, mas sei que bibo.
Mas saberei que bibo, ou solo saberei que l sei?
Naço, bibo, lhebo camino por um çtino an que nun mando,
Sinto, pienso, mobo-me por ua fuorça sterior a mi.
Anton quien sou you?

Sou, cuorpo i alma, l sterior dun' anterior qualquier?
Ou la mie alma ye la cuncéncia que la fuorça ounibersal
Tien de l miu cuorpo por drento, ser defrente de ls outros?
No meio de todo adonde stou you?

Muorto l miu cuorpo,
Çfeitos ls mius miolhos, 
An cousa abstracta, ampessonal, sin forma,
Yá nun siente l you que you tengo,
Yá nun piensa cun ls mius miolhos ls pensamientos que you sinto mius,
Yá nun bulhe pula mie buntade las mies manos que you bulho.

Stacarei assi? Nun sei.
Se tubir de stacar assi, tener pena de assi quedar,
Nun me tomará eimortal.

Alberto Caeiro, in "Poemas Inconjuntos"

Streilha às 22:33 | link de l post | comentar
Segunda-feira, 21.09.09

Biaige

I cumo stou an maré de Miguel Torga, puis que Miguel Torga seia. I cumo todos andamos an biaige quer seia na bida, nos suonhos, nos pensamientos, nos trabalhos ou nas ambiçones ou an qualquier outra cousa, hoije deixo acá l poema "Biaige" de Miguel Torga.

 

Biaige

 

Aparelhei l barco de la eiluson
I reforcei la fé de marinheiro.
Era longe l miu suonho, i traiçoneiro
L mar…
(Solo nos ye cuncedida
Esta bida
Que tenemos;
I ye drento deilha que ye perciso
Percurar
L bielho paraíso
Que perdimos).

Deligeiro, lharguei la bela
I dixo adius al cais, a la paç tolhida.
Sin medida,
La rebuolta eimensidon
Transforma die a die la embarcaçon
Nua bagamunda i alada sepultura…
Mas corto las ondas sin desanimar.
An qualquier abentura,
L que ampuorta ye partir, nun ye chegar.

sinto-me:
música: Por uma noite by Klepht
Streilha às 03:08 | link de l post | comentar

mais sobre mi

percurar

 

Dezembro 2011

D
S
T
Q
Q
S
S
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

posts inda calenticos

últimos comentairos

  • Poesie linda! Muitos Parabienes! :-)
  • Buonas nuites,O IV Encontro dos Blogueiros Mirande...
  • L poema yá ye magnífico an pertués mas, an mirandé...
  • Que raposa mas guapa¡¡;)
  • Bun anho nuobo
  • bonita a musica
  • Precissamos ajuda com a Biquipédia mirandesahttp:/...
  • Muito lindo. Regressei hoje das terras de Miranda ...
  • Nun sera ua storia de plasticos ou algo assi ?
  • PATRIMÓNIO ORAL E IMATERIAL DAS TERRAS DE MIRANDA....

mais comentados

arquibos

tags

links

participar

subscrever feeds

blogs SAPO